APRILIA RSV1000 “neo-cafe” project

APRILIA RSV1000 “neo-cafe” project

Τα πράγματα είναι μπερδεμένα, δεν ξέρω από που ν’ αρχίσω και πως να το θέσω… Aprilia RSV Mille , respect, μοτοσυκλέττα θρύλος στην εποχή της, Ιταλός ευγενής και τοπικός κανίβαλος, έρωτας προσωπικός χωρίς σχόλια ! Εγώ εδώ, “caferacers” και σεις το ίδιο, γρήγορα τιμόνια, θόρυβος και αλητεία, αυτοσχέδιοι αγώνες γύρω από το bar του Joe και όλο το παραμύθι στο μυαλό. Πάλι μπέρδεμα, δεν είμαστε πια στα 60s, ούτε και τα μηχανάκια γύρω μας, “nostalgia” ωραία, αλλά από την άλλη σήμερα τα 100 μίλια (“the Ton”) φτάνουν ακόμα και τα φτιαγμένα παπιά ! Μήπως ο θόρυβος τρέχει πιο γρήγορα από μας ;

Ανατρέχω στο λεξικό να ξαναδιαβάσω τον ορισμό του τότε : A café racer is a lightweight, powerful motorcycle optimized for speed and handling rather than comfort – and for quick rides over short distances.

Τα πράγματα μπαίνουν σε μία σειρά, έχουμε και λέμε εν έτει 2019 : “ελαφριά”, τσεκ/ “δυνατή”, τσεκ / “τροποποιημένη περισσότερο για ταχύτητα και κράτημα παρά για άνεση”, τσεκ / “για γρήγορες βόλτες σε μικρές αποστάσεις” μπα, χαχαχα . Αρα τι έχουμε εδώ ? Ενα neo-sports cafe όπως τα λέει σήμερα η Honda ; Εδώ έχουμε Ιταλική φινέτσα με τσαμπουκα Ελληνικό και όποιος μπερδεύεται ακόμα για την ταμπέλα, ας χάσει την ουσία …

Ο θαρραλέος δημιουργός της είναι ο Θοδωρής Ρεντούμης, θυμίζω ότι έχουμε παρουσιάσει και παλιότερα δουλειά του, με το Yamaha XT400 street tracker που μας είχε στείλει:

https://www.caferacers.gr/2015/12/04/yamaha-xt400-street-tracker/

Το μοτέρ εκτός από ένα φίλτρο K&N και επιλογή του racing  προγράμματος του εγκεφάλου, δεν έχει πειραχτεί καθόλου, δεν υπήρχε και λόγος άλλωστε …

Στο κυρίως πλαίσιο δεν έχει γίνει καμία επέμβαση. Το υποπλαίσιο έχει φτιαχτεί εξ ολοκλήρου στο χέρι. Ο Θοδωρής χρησιμοποίησε τουμποσωλήνα 18χιλ. με πάχος 3χιλ. την οποία διαμόρφωσε στο χέρι.

Το under tail έγινε με λαμαρίνα και δόθηκε πολύ προσοχή να γίνει όσο μικρότερο γινόταν για να χωράει ίσα ίσα την μπαταρία (επιλέχτηκε μία λιθίου) και την ηλεκτρονική.

Αφού κλείστηκε με λαμαρίνα γύρω-γύρω, μονώθηκε για να μπορέσει να ‘’χτιστεί’’ η πολυεστερική ουρά (ενισχυμένη με λίγο carbon-Kevlar για παραπάνω αντοχή), πρώτα με πηλό και μετά με στόκο.

Μετά φτιάχτηκε η βάση για την σέλα. Αφού έγινε κι αυτό, η σέλα πήγε στο ΜΟΤΟ.Κ. για αφρώδες και ταπετσαρία.

Επόμενη εργασία η επιλογή σημείου τοποθέτησης των φώτων που τελικά μπήκαν στις δύο πλευρές του ψυγείου με την κατάλληλη διαμόρφωση του fairing.

Για την μάσκα χρησιμοποίησε σαν κεντρικό κομμάτι ένα ανθρακονημάτινο ‘’ζελατινάκι’’ από την μάσκα του Tuono, και τα πλαϊνά έγιναν από πολυεστέρα για να ταιριάξει το όργανο, το σταμπιλιζατέρ, οι ντίζες κτλ.

Ακολούθησε το βάψιμο των ζαντών από τον ίδιο, και η προετοιμασία των πλαστικών για βαφή, το τελικό στάδιο της  οποίας έγινε σε βαφείο. Η τελική πινελιά ήταν ένα ανθρακονημάτινο προστατευτικό  που φτιάχτηκε αφού έβγαλε καλούπι, πριν βαφτεί το ντεπόζιτο. 

Βάση για την πινακίδα αγοράστηκε έτοιμη. Επόμενη εργασία οι εξατμίσεις ! Αυτές μπήκαν στην επιθυμητή θέση με την βοήθεια του φίλου Νίκου Καλαφάτη, στο Λαύριο.

Το φτερό της Aprilia έμεινε στην κούτα και σχετικά εύκολα ταίριαξε ένα πολύ ομορφότερο από ένα Ducati 999. Λοιπές λεπτομέρειες όπως bar end mirrors, led και άλλα μικρά, χάνονται στην εντυπωσιακή εικόνα του συνόλου, όπως χάνεται το μπρασελε στη φωτογραφία μιας ημίγυμνης εντυπωσιακής Ιταλίδας !

Κατά τη συνήθη τακτική μας, στο τέλος κάναμε στον Θοδωρή όλες τις γνωστές ερωτήσεις-παγίδες όπως :

Τώρα που την ξαναβλέπεις σκέφτεσαι ν’ αλλάξεις κάτι (σκεφτόμουν το φαίρινγκ με ένα τύπου Imola ή τίποτα, αλλά αυτό είναι προσωπικό γούστο…) ; “Προς το παρόν δεν σκέφτομαι να αλλάξω κάτι. Δεν θεωρώ αλλαγή την  εναλλαγή μεταξύ τιμονιού και clip-ons. Όταν βαριέμαι το ένα, βάζω το άλλο. Η προτίμησή μου όμως, και εμφανισιακά είναι τα clip-ons.”

 Πόσο την χρησιμοποιείς ; “Όχι πάρα πολύ. Μερικές βόλτες μόνο. Δεν είναι και το πιο χρηστικό μηχανάκι. Ποτέ δεν ήταν, αλλά κάποτε τη χαιρόμουν καθημερινά. Ευτυχώς έχω κι άλλες μηχανές . Κάποιες φορές χρειάζεται να πάω και μια φρατζόλα ψωμί στο σπίτι και το Aprilia δεν έχει χώρο ούτε την άδεια κυκλοφορίας του να βάλεις.” Οποιον δείτε στο supermarket με τέτοια μηχανή, μάλλον για να το ληστέψει έχει έρθει, συμπληρώνω εγώ γελώντας !

Ιδιαίτερη και μοναδική, μας αρέσει, σβήστε τα στερεότυπα και φτιάχτε το δικό σας όπως θέλετε ! Ο απώτερος σκοπός είναι να χαμογελάτε μέσα από το κράνος σας και ο Θοδωρής χαίρεται την κάθε φορά, όταν δέ, την πάει στο Μέγαρα όπως πριν, νοιώθουν και οι δύο ευλογημένοι …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.