Dinostyle & Silver Spur, Honda Cm250 LA timer ’50s

Back to the roots, για αυτό το Honda Cm250 που επιμελήθηκε ο Ντίνος, κατά κόσμον Dinostyle Garage μαζί με το Silver Spur. Μπορεί οι εταιρίες να πασχίσαν να ξεφύγουν από τις παλιακές σχεδιαστικές γραμμές με τη πάροδο των ετών, αλλά έλα ντε που γυρνάμε ξανά σε εκείνες, πολλές φορές, όταν μιλάμε για custom made δουλειές;

Αρχετυπικές οι γραμμές των μοτοσυκλετών των δεκαετιών ’50-’60, κλασσικές, χαραγμένες στο DNA των μοτοσυκλετιστών αλλά και του κόσμου γενικά. Εδώ, φανταστείτε ότι, η πινακίδες του ΚΟΚ, που απεικονίζουν μοτοσυκλέτες, σκιαγραφούν μια μηχανή με τον αναβάτη της, που παραπέμπει ευθέως σε εκείνες τις εποχές….

Κάπως έτσι, στην έκθεση Beauty & the Beast, το Cm250 στο περίπτερο του Dinostyle Garage , έστελνε νοσταλγικά vibes στο κοινό,που ανταποκρίθηκε, ανταλλάσσοντας βλέμματα θαυμασμού, αλλά και περιέργειας! Την οποία θα προσπαθήσουμε να ικανοποιήσουμε με πληροφορίες σχετικά με την μετατροπή του!

Ο ιδιοκτήτης του λοιπόν, ο Γρηγόρης, ήταν αυτός που έδωσε το σινιάλο. Ήθελε να έχει μια μοτοσυκλέτα καθημερινής χρήσης, με την εμφάνιση μιας κλασσικής κυρίας τρόπον τινά.

Η δικύλινδρη 250αρα ήρθε σαν μια φυσική επιλογή, μετά από πρόταση του Ντίνου. Καθαρές γραμμές, μικρός όγκος, οικονομική χρήση και… let the party begin!

Η πρώτη αναζήτηση ήταν η εύρεση ζαντών 19 ιντσών, όπως καθόριζαν οι απαιτήσεις του τότε, σε μοτοσυκλέτες σαν το BMW R25. Επιλογή που έδωσε τη δυνατότητα επιμήκυνσης της μοτοσυκλέτας, δημιουργώντας πρισματικό ψαλίδι με μονοσόκ ανάρτηση, δημιουργώντας έτσι την ψευδαίσθηση ενός hard tail.

Ο κινητήρας ανακατασκευάστηκε ολόκληρος, παρ’όλο που ήταν σε εξαιρετική λειτουργική κατάσταση.

Περιφερειακά χειροποίητα, από Dinostyle garage & Silver Spur, δηλαδή ο Χρήστος, γνωστός στην ευρύτερη περιοχή των Τρικάλων για τις custom δουλειές του, πέρα από τις ποτάρες που σερβίρει στο μαγαζί! Κάπως έτσι, από το 0, δημιουργήθηκαν φτερά, σέλα, εξατμίσεις, σχάρα και πολλά άλλα, μικρά και μεγάλα αξεσουάρ.

Βαφή, εμπνευσμένη από Indian Scout του ’40 και υλοποιημένη στον φανοποιό Δημήτριο Βρακά. Ρεζερβουάρ είναι το γνήσιο, που φοράει το μηχανάκι. Όργανο και πίσω φανάρι είναι αφτερ μαρκετ, ενώ το μπρος είναι δανεισμένο από κάποια κλασσική μοτοσυκλέτα ασφαλώς.

Οδηγικά, τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα σε σχέση με πριν. Καλύτερη θέση οδήγησης, καλύτερη συμπεριφορά με τις νέες ζάντες και το πίσω αμορτισέρ δουλεύει άψογα!

Νοσταλγία. Νομίζω αυτή η λέξη συνοψίζει αυτό που βγάζει η μοτοσυκλέτα! Αυτό το αποστάλαγμα τεχνικής, γούστου, οράματος και κόπου κάποιων ανθρώπων, ως απόρροια του ότι γουστάρουν αυτό που κάνουν, καταφέρνει με τη μια να σε μεταφέρει σε αγνές εποχές του μοτοσυκλετισμού. Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της! Καλές βόλτες Γρηγόρη!

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.