Soul Ship Bobbers garage

Τα παλιά τα χρόνια υπήρχε το custom και ήταν ακριβώς ότι σημαίνει η λέξη για τους μηχανόβιους. “Ετσι τη θέλω” έλεγε ο Μπίλης κι έβγαζε με ευλάβεια απ’ τη κωλότσεπη μία σκισμένη σελίδα από το Iron Horse. Και οι φίλοι σκάγανε στα γέλια, σα να τους έδειχνε για νύφη την playmate Αmerica του 1980. Γιατι η ιστορία παιζόταν στην Ελλάδα και τότε ήταν δύσκολα χρόνια για τους ροκαΜπίληδες !

Μηχανές λιωμένες από ΟΔΔΥ ή τα παππούδια του 60. Μάστορες παλιάς γενιάς, σοβαροί κι αμίλητοι, “περιμένεις εξω παιδί μου” … Μηχανουργοί χορτασμένοι απ’ τα εργοστάσια, έλεγες και χίλια ευχαριστώ. Συγκολητές, “έχω δουλειά”, σιγά μην ασχοληθούν με καστομιές. Επινικελωτές, Φανοποιοί , Ηλεκτρολόγοι, Ακτινολόγοι-ζαντολόγοι και άλλοι ειδικοί, είχαν τον τρόπο τους να σε κρατούν σε αγωνία ….

Η αλήθεια είναι ότι τότε δενόσουν με πολύ κόσμο και μάθαινες νέα κόλπα για να φτιάξεις ένα custom, αλλά το στυλ που έβγαινε ήταν πάντα μοναδικό ! Old school style το λένε σήμερα οι νεότεροι και γουστάρουν, δε φταίνε που γεννήθηκαν σε άλλη εποχή, η “ολντσκουλιά” όμως γι’ αυτούς που τη ζήσανε είχε άγριες καταστάσεις κι εκεί άλλωστε ήταν και η συγκίνηση της ….

Ερχόμαστε στο σήμερα, πάρε κόσμε, πληροφορία και επιλογές για όλους, εικόνες, βιντεάκια, οδηγίες, καταλόγοι on line με τα πάντα, plug and play φάση σε σχέση με τα παλιά και αν δε γουστάρεις να ασχοληθείς καν, μπορείς να αγοράσεις και το έτοιμο πακέτο, όλοι οι σοβαροί κατασκευαστές φτιάχνουν σήμερα retro, cafe, scramblers, όλα tribute και in memory αυτών που τα έζησαν και αυτών που τα ζήλεψαν.

Μπορεί τα πράγματα να άλλαξαν και στην Ελλάδα, αλλά ο συνδυασμος τόσων χρόνων πενίας, μόντας και αυτοχεδιασμού δημιούργησε τοπική παράδοση και τέχνη γνήσια, όχι copy, order και bolt on. Η δεύτερη ελπιδοφόρα γενιά, builders πια, συνεχίζουν και σήμερα να φυσάνε την πνοή τους στο μέταλλο, δίνοντας ζωή αλλά και ψυχή στα σιδερένια άλογα που καβαλάμε !

Soul Ship Bobbers, λέει ο Βαγγέλης, γιατί η μοτοσυκλέττα πρέπει να είναι το πλοίο που ταξιδεύει την ψυχή σου και θέλει τέχνη για να το καταφέρεις , συμπληρώνω εγώ.

Μπαίνοντας στο χώρο του, ομολογώ πως τον ζήλεψα, ήταν ακριβώς οπως έβλεπα τον δικό μου χώρο, στα όνειρα μου φυσικά. Ζεστή και παλιακή ατμόσφαιρα με όλα τα απαραίτητα εργαλεία για ατέλειωτο παιχνίδι. Τορνος, καλιμπρα, english wheel, argon , πάγκος με ξυλινη πλατη για τα εργαλεία ….

….. μαζί με ατμόσφαιρα, μουσική, αφίσες, ζωγραφική και σαλονακι για άραγμα και ατέλειωτες συζητήσεις για την παραμικρή λεπτομέρεια !

Βαγγέλης λοιπόν, επαγγελματίας μηχανουργός για τα προς το ζειν και όλα τα άλλα που βλέπετε για το καλλιτεχνείν, το ίδιο όνειρο βλέπουμε όλοι, αλλά δεν μπορούμε όλοι να του δώσουμε ζωή …

Τα αρχέτυπα του από τους παλιούς, “φτιάχτο μόνος σου”, το πρότυπο και η έμπνευση από τον πατέρα του που δεν είναι πια εν ζωή (in memory) και η πρώτη του κατασκευή, tribute στην κληρονομιά που του άφησε, μία “συμμαχική” BSA M20, για να συνεχίσει το ταξίδι.

Από το 1998 που ξεκίνησε μ’ αυτό, πέρασαν πολλές ιστορίες από μπροστά του από τις πιο ένδοξες (Harley WLA45 και Τriumph T120R) μέχρι τις πιο ταπεινές (Honda CB400N) και από τις πιο δήθεν (Υamaha Virago 535, Honda Steed 400) μέχρι τις πιο ξιπασμένες (Harley Sporster Iron). Ολες σμιλεύτηκαν, καλωπίστηκαν και στήθηκαν για να ευχαριστήσουν ένα και μόνο άτομο κάθε φορά, τον τυχερό ιδιοκτήτη τους.

Η ευχαρίστηση όμως πρέπει να μοιράζεται και ο Βαγγέλης έχει και φίλους, όπως παλιά, για να συμμετέχουν στη χαρά της δημιουργίας, ο καθένας με τον τρόπο του. Ο Δημήτρης ο μεκάνικ, ο Τάσος για τα ξύλα, ο Ανέστης για τις βαφές, ο Ηλίας για τις αερογραφίες και ο Γιώργος με τον Μπάμπης οι φίλοι υποστήριξης όπως λέγαμε παλιά, χωρίς αυτούς η χαρά γίνεται σιχτήρι σε κάθε δυσκολία. Φυσικά πρέπει να αναφερθεί και ο αδερφός του Γιάννης για την υποστήριξη στο κομμάτι της προβολής και των media . Επίσης πρέπει να αναφερθούν, ο Τάσος που έχει φτιάξει το original site & ο Νίκος ο κάπτεν για τη προώθηση των τελικών project.

Χαζεύω τα μηχανάκια στο χώρο και προσπαθώ να φανταστώ τα μελλοντικά του σχέδια. Ενας λαβωμένοs ινδιάνος (KTM RC8) που θέλει να γίνει cafe racer, δίπλα στην Αμερικανίδα κυρία Electra Shovel που θέλει να γίνει αλήτισσα, υπό το βλέμα του Ιαπωνα Suzuki GS750E ή μάλλον του σκελετού του μόνο στην καλίμπρα. Στον πάγκο το CB400N bobber του Τάσου, που θα παρουσιάσουμε σε επόμενο άρθρο.

Τα σχέδια του Βαγγέλη απλά, να μπορεί να συνεχίσει να φτιάχνει μηχανές όπως τις θέλει και να κάνει καινούργιους φίλους να χαίρονται μαζί του. Μία συμμετοχή σε κάποια εκδήλωση έξω από τα σύνορα της Ελλάδας, θα τον έκανε ιδιαίτερα χαρούμενο, ομολόγησε ταπεινά και του το ευχόμαστε ολόψυχα γιατί το αξίζει.

Είχαμε την τύχη το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, να παρευρεθούμε στην Εκθεση Beauty and the Beast που θα διαβάσετε στο επόμενο άρθρο, μαζί με πολύ αξιόλογους και ανερχόμενους Ελληνες δημιουργούς και ο Βαγγέλης, ανάμεσα τους, έζησε φέτος τη χαρά να πάρει δύο βραβεία για τις δημιουργίες του, ένα για το classic BSA bobber κι ένα για το Virago 535 ! Ευχόμαστε ολόψυχα και εις ανώτερα ….

https://www.soulshipbobbers.gr/

https://www.facebook.com/soulshipbobbers.gr/

  • 236
  • 3
  •  
  •  
  •  
    239
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.