ΟΙ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΕΣ ΤΟΥ Β’ ΠΠ

zundapp ks750

Λοιπόν, μια και σήμερα είναι η επέτειος του ΟΧΙ, είπαμε να βάλουμε ένα σχετικό θεματάκι , που να αφορά και τους δύο τροχούς που μας ενδιαφέρει κατά βάσει στην ιστοσελίδα μας. Έτσι, κάναμε μια παρουσίαση με τις κύριες μοτοσυκλέτες που πήραν μέρος στις μάχες του B’ Παγκοσμίου Πολέμου (και τελευταίου ελπίζω…).

 

 

 

Μ. Βρετανία

 norton 16h 1942

Οι Εγγλέζοι, πρωτοπόροι στο τομέα, χρησιμοποίησαν μοτοσυκλέτες, κυρίως στα μετόπισθεν. Τυπικά παραδείγματα ήταν τα Norton 16H & BSA M20, αλλά και Μ21. Πηγές αναφέρουν ότι στα χακί ντύθηκαν και Royal Enfield, όπως τα WD/J2 και WD/RE “Flying Flea”.

royal enfield flying flea

Τα δεύτερα συγκεκριμένα, κυβισμού 125 κ. εκ., ήταν ιδανικά, λόγω μικρού βάρους, για να ρίχνονται πακέτο με τους αλεξιπτωτιστές, έτοιμα για χρήση. Οι ανάγκες στα Norton ανάγκασαν όλη την εταιρία να κατασκευάζει πυρετωδώς μοτοσυκλέτες για λογαριασμό του στρατού, ακόμα και το αγωνιστικό τμήμα (δε ξέρουμε αν ήταν και γρηγορότερες αυτές…). Η αεροπορία, η ξακουστή RAF, είχε παραγγείλει μερικές εκατοντάδες σε έκδοση με καλάθι, οι οποίες παραδόθηκαν μέχρι λίγο πριν την έναρξη του πολέμου.

norton 16h raf

norton 16h wwii

 Matchless G3L 1949  BSA M20 1940

Η BSA, που ήταν και η μεγαλύτερη εταιρία της εποχής της στη χώρα της, εφοδίασε τις στρατιωτικές εκδόσεις των Μ20/21 με μεγαλύτερα φανάρια αρχικά, ειδικές τάπες, ρυθμιζόμενα αμορτισέρ και άλλες αλλαγές κατάλληλες για ταχεία συντήρηση και επισκευή στις δύσκολες συνθήκες που θα αντιμετώπιζαν. Παρ’όλα αυτά οι φαντάροι δε τα πολυγούσταραν, καθώς ήταν βαριά, αργά και με μικρή απόσταση από το έδαφος, με αποτέλεσμα να βρίσκει τακτικά κάτω. Ήταν όμως πολύ αξιόπιστη και γι’αυτό συνέχισε να υπηρετεί ως το τέλος του πολέμου σε μεγάλους αριθμούς. Τα Ένφιλντ παρήχθησαν σε μικρούς αριθμούς.

bsa m-20

bsa m-20

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το Welbike, μια μικρή μοτοσυκλέτα, κατασκευασμένη για χρήση από τις ειδικές δυνάμεις. Οι 3641 μονάδες αποτελούν το σύνολο της μικρότερης μοτοσυκλέτας του Βρετανικού στρατού, 98 κ.εκ, με μόνο ένα φρένο πίσω, αερομεταφερόμενο, αλλά τελικά οι μικρές δυνατότητες του στα πεδία των μαχών, οδήγησαν στην αντικατάστασή τους από τα Royal EnfieldFlying Fleas, που ήταν περισσότερο μοτοσυκλέτες!

wellbike

 

ΗΠΑ

Οι Αμερικάνοι, όταν αποφάσισαν να μπουν στο πόλεμο και επίσημα, διαπίστωσαν, αρχικά, ότι είχαν ανάγκη από μοτοσυκλέτες. Χρησιμοποίησαν κυρίως Harleys, WLA & XA, αλλά και Indians, όπως την 741 (Scout 500).

1942 INDIAN SCOUT

harley davidson XA

XA (Experimental Army) ήταν κατά βάσει μια… BMW με αμερικάνικα φτερά! Επηρεασμένοι προφανώς από τη μεγάλη χρήση  των γερμανικών μπόξερ και τη παρομοιώδη αξιοπιστία τους, προκήρυξαν διαγωνισμό που κύριο χαρακτηριστικό του ήταν η μετάδοση με άξονα, παρ’όλο που η WLA ήταν ήδη σε παραγωγή. Έτσι η HD, πήρε μια R71, την αντέγραψε στα μηχανικά, την προσάρμοσε στα αμερικανικά πρότυπα και έφτιαξε 1000 κομμάτια ως προπαραγωγής μηχανάκια. Όμως στη πορεία οι αμερικάνοι αποφάσισαν ότι τα περιβόητα jeep ήταν περισσότερο χρηστικά στα πεδία των μαχών από τα δίκυκλα, και έτσι πέρασαν σε 2η μοίρα και δεν παραγγέλθηκαν άλλες. Από την άλλη, η WLA, χρησιμοποιήθηκε σε μεγαλύτερο βαθμό και αριθμό, αν και σε ελάσσονα καθήκοντα.

harley wwii

Καθώς ήταν παλαιότερης τεχνολογίας ήταν όμως φτηνότερες στη παραγωγή και χρήση. Μιλάμε για 90.000 κομμάτια περίπου, εκ των οποίων, 30.000 πουλήθηκαν στα χέρια σοβιετικών μετά το πόλεμο. Από σκραπ να γινόταν, καλύτερα τουλάχιστον… Τα πολλά διαθέσιμα WLA, έγιναν πολιτικά μετά το πόλεμο και μάλιστα δε θα ήταν υπερβολή να πούμε πώς η τσόπερ αμερικάνικη σκηνή, βασίστηκε εν πολλοίς σε αυτά. Εν πολλοίς, λόγω του αριθμού τους. Οι Indian ήταν κάπου 30.000 και παράλληλα παράγονταν και η πολιτική έκδοση της 741, που εξάλλου ήταν the next big thing μετά την Chief (για να δανειστούμε και έναν όρο των αμερικάνων!). Και στις δυο μοτοσυκλέτες, χαρακτηριστικά θα δείτε τη δερμάτινη θήκη μπροστά δεξιά για το υποπολυβόλο Τόμσον. Στη αντίστοιχη θέση δεν είχαν και τις καραμπίνες στην άγρια δύση;

WLA

Γερμανία

Τα πιο γνωστά γερμανικά μηχανάκι ήταν ασφαλώς τα BMW R75, Zundapp KS750, με σημαντικούς αριθμούς από R71, R12, KS600 να παίρνουν μέρος.

BMW r-71

Το R75 με το καλάθι, είχε κίνηση και στο τρίτο τροχό, παιρνοντας μέσω άξονα από τη πίσω ρόδα, μπλοκέ διαφορικό και ταχύτητες τόσο για κίνηση εντός, όσο και εκτός δρόμου. Με τα Ζούνταπ μοιράζονταν το 70% των ανταλλακτικών, για λόγους ευελιξίας συντήρησης και η παρομοιώδης αντοχή τους και αναγνώριση, άρχισε να δημιουργεί το μύθο της αξιοπιστίας που συνόδευσε τη βαυαρική φίρμα για πολλές δεκαετίες. Οι σοβιετικοί μάλιστα, τσίμπησαν στα κρυφά 5 μοτοσυκλέτες, μέσω της Σουηδίας και τις αντέγραψαν, κατά τη προσφιλή τακτική τους, βγάζοντας τες ως Μ-72, με έγκριση του ίδιου του Στάλιν.

bmw r-75

Χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα μέτωπα, τα εδάφη και τις συνθήκες. Η KS750, σκυλί του πολέμου και αυτή, είχε 10 ταχύτητες, μπορούσε να κουβαλήσει 500 κιλά φορτίο, είχε υδραυλικά φρένα, πλαίσιο μπετό, μπλοκέ διαφορικό επίσης και η παραγωγή του σταμάτησε το 1944, όταν ισοπεδώθηκε το εργοστάσιο της εταιρίας από τους συμμάχους. Ένα ενδιαφέρον ιστορικό παράλληλο είναι πώς όταν οι Γερμανοί κατέληγαν στο Zundapp, ως το όχημα παντός εδάφους χρήσης, ευελιξίας κλπ, οι αμερικανοί κατέληγαν στο Jeep, με κύριο ατού του τους 4 τροχούς και τη μεγαλύτερη δυνατότητα μεταφοράς φορτίου.

zundapp ks750

Διαφορετικά οχήματα για παρόμοιες ανάγκες! Τα R71 & R12 χρησιμοποιήθηκαν σε μικρότερους αριθμούς, τα δεύτερα είχαν παραγγελθεί από τη Βέρμαχτ κυρίως ενώ τα σχέδια του 71, με τη συμφωνία Μολότωφ- Ρίμπεντροπ του ’39, πέρασαν στην ΕΣΣΔ που φυσικά δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Από εκείνα τα σχέδια προέρχεται και η σημερινή Uralπου εξακολουθεί να πωλείται! Το KS600, προτού αντικατασταθεί στη παραγωγή από το 750, χρησιμοποιήθηκε κυρίως από τη Βέρμαχτ, ενώ το μοτέρ του, έδωσε πνοή στην εταιρία μετά το πόλεμο, όταν ξεκίνησε παραγωγή με το KS601.

zundapp ks750

 

Ιταλία

Το κύριο μηχανάκι των Ιταλών ήταν το Moto Guzzi Alce. Με 500αρι κυλινδρισμό, δυνατό πλαίσιο και αξιοπιστία από ότι αναφέρουν οι πηγές, πρόλαβε να υπηρετήσει στη Β. Αφρική κυρίως σε στρατονομικά καθήκοντα. Η έκδοση Trialce αναφέρονταν σε αυτή  που μοιάζει με τα δικά μας φουρκόνια και μόλις 1741 κατασκευάστηκαν (αυτό και αν είναι σπανιότητα). Αναπτύχθηκε από τους μηχανικούς της Guzziγια μεταφορές και φορτίων, που μπορούσαν να φτάσουν το μισό τόνο. Η Alce, σε διάφορες εκδόσεις κατασκευάστηκε σε περίπου 7000 μονάδες.

moto guzzi alce

Μετά το πόλεμο, οι στρατιωτικές μοτοσυκλέτες πέρασαν στα χέρια της τροχαίας μέχρι το 1955. Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση αποτελεί η Aeromoto Volugrafo 125,μια σχεδίαση του Claudio Belmondo για μια ελαφριά, αερομεταφερόμενη μοτοσυκλέτα. Κάπου 2000 μοναδες φτιάχτηκαν, με κάποιες από αυτές να χρησιμοποιούνται και από τους Γερμανούς, όταν οι Ιταλοί πήραν το μέρος των συμμάχων. Είχε τη δυνατότητα να συσκευαστεί σε μεταλλικό κουτί και θα ριφθεί με αλεξίπτωτο ενώ η απουσία ανάρτησης το καθιστούσε αρκετά δυσχρηστο τελικά.

Aeromoto Volugrafo

 

Σοβιετική Ένωση

Όπως προείπαμε, οι Σοβιετικοί βασίστηκαν σε αντιγραφές γερμανικών μοντέλων προκειμένου να βγάλουν σε παραγωγή τις δικές τους δίτροχες εκδόσεις. Η Μ-72, το αντίγραφο της R71 κατασκευαζόταν ούτε λίγο ούτε πολύ από 6 διαφορετικά εργοστάσια. Ένας ενδιαφέρον σύνδεσμος παρέχεται στο τέλος του άρθρου, για όσους έχουν όρεξη για εμβάθυνση, που αναφέρεται στο πώς και γιατί έφτασαν τα σχέδια της R-71 στους Σοβιετικούς. Μια ιστορία που συνεχίζεται ως τις μέρες μας.

 

Γαλλία

 Gnome Rhone AX2

Οι Γάλλοι, με βαριά βιομηχανία μοτοσυκλέτας, δε πρόλαβαν να χρησιμοποιήσουν και πολύ τις μοτοσυκλέτες τους… Μια εξ αυτών ήταν η Gnome Rhone AX2 , με 800αρι μοτέρ και καλάθι. Αν και γαλλική, όταν οι Γερμανοί κατέκτησαν τη χώρα, τις χρησημοποίησαν για πάρτη τους. Άλλο ένα μοντέλο ήταν η Terrot 500cc RDA, με καλάθι και αυτή, με ενισχυμένη πλαίσιο για στρατιωτική χρήση, βασιζόμενη σε αντίστοιχο πολιτικό μοντέλο.2760 κατασκευάστηκαν, ελάχιστες έχουν απομείνει σήμερα.

Terrot 500 RDA

Τέλος, η Rene Gillet 750 type G1 ήταν πολύ διαδεδομένη σε στρατό και αστυνομία λόγω της αξιοπιστίας της και της στιβαρής της κατασκευής. Ουσιαστικά αντικατέστησε τις Gnome σε αποστολές πρώτης γραμμής και μόλις 1900 κομμάτια πρόλαβαν να βγουν από το εργοστάσιο.

 Rene Gillet 750

 

Ασφαλώς δε θα ήταν δυνατό να καλυφθεί το θέμα σε ένα μικρό αφιέρωμα, όταν έχουν γραφτεί τόσα βιβλία για κάθε μια μοτοσυκλέτα από αυτές. Επίσης σημαντικό είναι να τονιστεί πως σχεδόν όλες οι μοτοσυκλέτες της εποχής, βρήκαν έστω και μικρό στρατιωτικό ρόλο, όταν όλοι οι διαθέσιμοι πόροι και υλικά κάθε χώρας πήγαινε προς το σκοπό αυτό. Πχ στη Βρετανία Scott, Matchless, Rudge μοτοσυκλέτες επίσης χρησιμοποιήθηκαν, στη Γερμανία NSU & DKW 350 και πάει λέγοντας. Σπάνιες και δυσεύρετες σήμερα ακόμα και οι πολυπληθέστερες από αυτές, το σίγουρο είναι πώς κάθε μία τους κουβαλάει και από μια ιστορία τουλάχιστον, που αν μπορούσαν να την διηγηθούν, θα έβρισκαν πολλά αυτιά διαθέσιμα να την ακούσουν!

 

Σχετικά με τις σοβιετικές αντιγραφές Μ-72 των R-71

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.