BMW R100S CAFERACER BY STEFAN BULLOK

 

BMW R100 CAFE

 “Arte su ruote”

Ένα έργο τέχνης σε δύο τροχούς λέει ο Ιταλός συντάκτης, ένα “κινητικό γλυπτό” όπως θα μετέφραζε κάποιος τον όρο “kinetic sculpture”, μόνο που αυτό δεν κινείται μόνο, επιπλέον τρέμει, βρυχάται , βγάζει φλόγες από τις εξατμίσεις και προβάλει εικόνες από τον προβολέα του σε fast forward. Ok λοιπόν “interactive kinetic sculpture” θα έλεγε ο πιο ενημερωμένος “τεχνοφιλ”, παίρνεις και συ μέρος στο έργο, αλλά πάλι τι να του εξηγήσεις για τα υπόλοιπα που σου συμβαίνουν … Το ράπισμα του αέρα στο πρόσωπο, η μυρωδιά της βενζίνης και του πυρωμένου μετάλλου, το αίμα που βράζει στις φλέβες, το σφίξιμο στα δόντια, το τρέμουλο στους καρπούς, καταλαβαινόμαστε έτσι ;;;  

Έργο τέχνης λοιπόν, αλλά όχι για τις εκθέσεις ούτε για τα σαλόνια μεσήλικων “συλλεκτών”, η κούκλα είναι αλάνι, δε μένει κλεισμένη μέσα και περιμένει τον μορφονιό με το δερμάτινο και τις φαβορίτες για να την κάνουν . . .

 

 

BMW R100 CAFE

 

H συγκεκριμένη μοτό έχει πραγματικά μία πολύ ιδιαίτερη μίνιμαλ αισθητική, χωρίς φανφάρες, περιττά ρούχα και κοσμήματα, προσωπικά είναι το στύλ μου και ίσως μεροληπτώ, αλλά κανείς πιστεύω δε θα διαφωνήσει ότι είναι τουλάχιστον “ξεχωριστή”. Αυτό που οι πιο ψαγμένοι καταλαβαίνουν είναι ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να υλοποιήσεις μία μίνιμαλ custom κατασκευή παρά μία “λατερναρία” (πάλι μεροληπτώ !) για τον πολύ απλό λόγο ότι πρέπει να απλοποιήσεις και να κρύψεις τα πάντα και φυσικά να εφεύρεις λύσεις γι’ αυτό !

 

 

 Ο δωρητής σώματος δεν ήταν ένας άσημος εθελοντής, το R100S διάδοχος του R90S ήταν το καμάρι του εργοστασίου τότε και μαζί με το RS ήταν τα πιο γρήγορα αερόψυκτα διβάλβιδα boxer, ever ! To συγκεκριμένο μοντέλο όπως το βλέπω στις φωτογραφίες πρέπει να είναι του 78 ή 79, είχα κι εγώ ένα τέτοιο πριν από … ωχ … παλιότερα τέλος πάντων, μη καρφωνόμαστε κιόλας, δεν είμαι μεγάλος απλώς μου άρεσαν οι ώριμες “κυρίες” όταν ήμουν μικρός κι ανώριμος !!! 

 

BMW R100 CAFE

 

Μοτεράκλα λοιπόν η ψυχή, με  μεγαλύτερες βαλβίδες και  αγριότερο εκκεντροφόρο απ’ότι τα μεταγενέστερα 1000άρια, μπορεί να έβγαζε μόνο 65 ονομαστικούς ίππους σε σχέση με τους 70 του RS, αλλά λόγω μικρότερης αεροδυναμικής αντίστασης και ελαφρά μακρύτερης τελικής μετάδοσης ήταν πιο γρήγορο σε τελική από αυτό. Το εργοστάσιο του έδινε 200 km/h τελική, το κοντέρ του έγραφε και 220, εντάξει έκλεβε και λίγο αλλά ήταν ωραία να τα βλέπεις και να το ακούς τον boxer να στροφάρει στο όριο (7.000 rpm τότε !). Βλέπω την κουκλάρα λοιπόν, για να ξαναγυρίσουμε στο θέμα και φαντάζομαι τι μπορεί να κάνει με 30 κιλά λιγότερα από την original ….

 

bmw r100 cafe

 

Το μόνο που έμεινε για να θυμίζει τον πρόγονο λοιπόν, είναι αυτή η μοτεράκλα και ο μισός σκελετός γιατί από τη μέση και πίσω έχει “τροποποιηθεί”. Μη φανταστείτε τίποτα “προχειροδουλειές”  στυλ έλα μωρέ κόψε 10-15 πόντους πίσω κόλα κι ένα loop κι έφυγες, ο κατασκευαστής δηλώνει ότι έχουν δαπανηθεί πάνω από 300 ώρες στο πλαίσιο και τον πιστεύω, αν κοιτάξετε καλύτερα … Το πίσω κομμάτι του σκελετού που ήταν διαιρετό έχει καταργηθεί και έχει προστεθεί άλλο πανέμορφο σχεδιαστικά με τη σέλα και τον κοκοβιό ενσωματωμένα σ’ αυτό. 

 

 bmw r100 cafe

BMW R100 CAFE

BMW R100 CAFE

 

To πίσω ψαλίδι μισό γνήσιο και το άλλο μισό χειροποίητο, η δε ανάρτηση έχει γίνει monoshock με το αμορτισέρ πλάγια τοποθετημένο. Οι εξατμίσεις τρέχουν από πάνω α λα scrambler δίνοντας ένα ιδιαίτερο στυλ. Δείγμα ήχου δεν έχουμε να δώσουμε, αλίμονο όμως στον “γρήγορο” με ανοιχτό παράθυρο (και το χέρι απ’ έξω) που θα πλευρίσει τον μάγκα από δεξιά στο φανάρι και ευχή να είναι καλορυθμισμένο το αβάνς και τα μίγματα στο BMW !!!

 

bmw r100 cafe

 

Εδώ τελειώνουν οι πληροφορίες που δίδονταν στην αρχική Ιταλική δημοσίευση, αλλά επειδή ο συντάκτης (Μoi !) είναι σχετικός με το συγκεκριμένο αντικείμενο, συνεχίζουμε από αυτά που βλέπουμε και φανταζόμαστε …

– Το μπροστινό σύστημα προέρχεται από την σειρά /5 με τις γνήσιες φυσούνες και δεν έχει κοντύνει καθόλου, δίνοντας στην κατασκευή αυτό το ιδιαίτερο στυλ.

– To εμπρός ταμπούρο είναι “αγωνιστικό” αεριζόμενο, φαίνεται να είναι γνήσιο Fontana και μάλλον προέρχεται από κάποιο αγωνιστικό DUCATI ή MV AGUSTA αρχές ’70.

– Τα στεφάνια είναι 16άρια μάλλον για Harley (40 ακτίνες)

– Η μπαταρία λιθίου είναι κρυμμένη κλασσικά κάτω από το κιβώτιο ταχυτήτων

 

BMW R100 CAFE

 

Το χειροποίητο ψαλίδι τέλος έχει “ανοίξει” για να χωράει η ζαντάρα και το 180άρι λάστιχο. Οι πιο υποψιασμένοι θα δούν την πατέντα της μετάδοσης κίνησης σε παράλληλη μετατόπιση του άξονα σε σχέση με την έξοδο του κιβωτίου σε προηγούμενη φωτογραφία. Το κενό του άξονα από την αριστερή πλευρά αναλαμβάνει να γεμίσει ένας πανέμορφο ανοξείδωτο δοχείο (!) κατάλληλου μεγέθους . 

 

BMW R100 CAFE

 

Σ’ ένα τεστ ο συντάκτης στο τέλος θα έγραφε και κάποια αρνητικά σημεία της μετατροπής, σε σχέση με την άνεση, τα φρένα, την αίσθηση του μπροστινού συστήματος, την κατανάλωση καυσίμου και δεν ξέρω τι άλλο ακόμα, εμένα το μόνο που θα μ’ ένοιαζε αν την έπαιρνα για τεστ (σε κάποιο όνειρο μου), θα ήταν να βρίσκω κάθε μέρα άλλη δικαιολογία για να αργήσω να την επιστρέψω στον τυχερό ιδιοκτήτη της . . .

 

 special thank’s to Massimo Grippi !

(+1000 to BMW MOTO MAGAZINE)

Source :  http://www.bmw-moto.it/caferacer/index.do?BMW%20R100,%20arte%20su%20ruote&key=1409586637;&dettagli=caferacer&sort_on=5&search_for=!X1%20and%20!A06

 Facebook : https://www.facebook.com/BmwMotoMagazine

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.