1934 bmw r7 vintage concept bike

bmw r7 1934

Το ότι σήμερα είμαστε σε θέση να θαυμάσουμε τις μοναδικές γραμμές της BMW R7 ζωντανά και όχι μέσα από ξεθωριασμένες φωτογραφίες της εποχής της ή από κάποιο βιβλίο με σπάνια πρωτότυπα κλπ, είναι θέμα τύχης και μόνο. To μόνο δυστύχημα είναι ότι κατασκευάστηκε ένα κομμάτι όλο και όλο, χωρίς να μπει ποτέ σε παραγωγή, στερώντας από τους αναβάτες της εποχής και τους θαυμαστές των κλασσικών μοτοσυκλετών σήμερα, τη δυνατότητα να ένα τέτοιο κόσμημα των δυο τροχών στο γκαράζ τους.

bmw r7 1934 

   Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή. Δεκαετία του ’30 και το διεθνές καλλιτεχνικό κίνημα, που ονομάστηκε art deco είναι στις φούριες του. Στα γρήγορα, το κίνημα έθετε νέες κατευθύνσεις σχεδιαστικές σε οτιδήποτε είχε σχέση με τέχνη, βιομηχανικό σχεδιασμό ,ακόμα και κατασκευές. Επηρεασμένος από όλον αυτόν το νεωτερισμό, ο μηχανικός Alfred Boning σχεδιάζει την R7. Παρ’όλο που παλιότερη βιβλιογραφία, το χαρακτήριζε πολλές φορές σαν μια ειδική έκδοση είτε του R17 είτε του R5,η αλήθεια είναι πώς το R7 ήταν ένα ξεχωριστό μοντέλο, σχεδιασμένο μάλιστα από τον Boning για να μπει σε παραγωγή και όχι ως άσκηση σχεδιαστικής επίδειξης. Ήθελε να αποδείξει ότι οι μηχανικές αρετές μιας Bmw, Μπορούσαν να συνδυαστούν με μια προχωρημένη σχεδίαση που θα ξεχώριζε όχι μόνο από τις άλλες μοτοσυκλέτες της εταιρίας, αλλά και από τους υπόλοιπους κατασκευαστές της εποχής!

bmw r7 1934

  Έτσι αποφάσισε να προκαλέσει. Σκεφτείτε πως το 1934, η μέση μοτοσυκλέτα ακόμα σχεδιαστικά έφερνε πολύ σε ποδήλατο, από το οποίο προήλθε εξάλλου. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξη όταν πρωτοαντίκρυσαν στο Μόναχο αυτή τη σχεδίαση, που επιπλέον φόραγε τηλεσκοπικό πηρούνι, αυτό το πλαίσιο και για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα! Για την ιστορία, το εν λόγω πηρούνι βγήκε τελικά σε παραγωγή για πρώτη φορά με το R17.

bmw r7 1934

    Η σχεδίαση χαρακτηρίζεται από καθαρές γραμμές, ρέουσες και συνεχόμενες τρόπο τινά. Αυτό το πέτυχε καλύπτοντας σχεδόν όλο το μοτέρ και το ντεπόζιτο κατ’αρχάς. Το ρεζερβουάρ είναι ένα τυπικό bmw της εποχής, σε σχήμα σταγόνας, αλλά κρύβεται κάτω από τα αλουμινένια και χρωμιωμένα καλύμματα, που περιτυλίγουν το πρεσσαριστικό χαλύβδινο πλαίσιο, τετράγωνης διατομής. Το χρωμιωμένο κάλυμμα μάλιστα που βρίσκεται επάνω και μπροστά από τον οδηγό, φιλοξενεί το όργανο πίεσης λαδιού και δεξιά τον επιλογέα ταχυτήτων, που είναι  χειροκίνητος (όπως σε πολλές μοτοσυκλέτες της εποχής)  και με θέσεις σε σχήμα Η, όπως στα αυτοκίνητα! Λιμουζίνα δηλαδή!

bmw r7 1934

   Ο αναβάτης καθόταν στη κλασσική σέλα, ανάμεσα στα πόδια του τα αλουμινένια καπάκια ήταν ανοιγόμενα & φιλοξενούσαν τα ηλεκτρικά  της μοτοσυκλέτας, ενώ τα πόδια του αναπαυόταν σε μεγάλα, αλουμινένια μαρσπιέ. Μη ξεχνάμε πώς ακόμα η τιμή του αλουμινίου ήταν αρκετά ψηλότερη αναλογικά με σήμερα. Στο φανάρι φιλοξενούταν το ταχύμετρο, που δεν έμοιαζε με τα τυπικά ταχύμετρα της εποχής αλλά ήταν σχεδιασμένο με έμπνευση από ακριβά αυτοκίνητα .

bmw r7 1934

   Όλο λοιπόν το κάτω μέρος σχημάτιζε μια επιφάνεια ενιαία, που έφτανε μέχρι τον άξονα του πίσω τροχού. Ακόμα και τα καπάκια των κυλινδροκεφαλών ήταν σχεδιασμένα ενιαία, χωρίς ψύκτρες ή άλλες λεπτομέρειες, για να μη διαταράσσουν την ομαλότητα της σχεδίασης. Από κάτω ακολουθούσε η εξάτμιση, που το τελείωμα της οπτικά έβρισκε συνέχεια στο πίσω φτερό, το οποίο με τη σειρά του έδενε πάω με το πλαίσιο κ.ο.κ. Μεγαλοφυής σχεδιαστική  ομοιομορφία! Προσέξτε ακόμα και το πίσω φανάρι με τη βάση του.

Σημαντική συνεισφορά στο οπτικό δέσιμο της μοτοσυκλέτας έπαιξε το πλαίσιο. Το τυπικό σωληνωτό της εποχής προφανώς δεν θα μπορούσε να δέσει τόσο καλά με τα περιφερειακά, όπως το είχε φανταστεί ο Boning, έτσι η επιλογή του τετράγωνου, πρωτοποριακού για την εποχή του σασί, ήταν καθοριστική.

bmw r7 1934

   Πρωτοποριακός ήταν και ο μπόξερ κινητήρας όμως. Ο M205/1 ,όπως αναφέρεται στα τεχνικά εγχειρίδια της bmw, ήταν 800 κ.εκ και σχεδιασμένος από τον Leonhard Ischinger. Για πρώτη φορά στη ιστορία των μπόξερ, το κυρίως σώμα ήταν κατασκευασμένο από ένα κομμάτι , με ένα μονοκόμματο σφυρηλατημένο στροφαλοφόρο άξονα. Οι μπιέλες ήταν διαιρούμενες στο άνω μέρος τους, όπως έβρισκες τότε μόνο σε αυτοκίνητα. Κύλινδροι και κεφαλές μονομπλόκ, απαλείφοντας την ανάγκη για φλάντζες κεφαλής, που τότε ήταν μελανό σημείο στεγανοποίησης. Ο εκκεντροφόρος βρισκόταν κάτω από το στροφαλοφόρο, όπως και οι οδηγοί των ωστηρίων, κερδίζοντας έτσι χώρο για βαλβίδες και μπουζί. Ο θάλαμος καύσης ήταν ημισφαιρικός και γενικά ο κινητήρας είχε χαρακτηριστικά που πολλά από αυτά δεν είδαν το φως της παραγωγής παρά το 1969 με τη σειρά /5, επικεφαλής μηχανικός της οποίας ήταν ο Alfred Boning φυσικά!

bmw r7 1934 close up

Όλα όμορφα και ωραία ασφαλώς και πέρα από την ιδιαίτερη εμφάνισή του, το R7 αποδείχτηκε ότι είχε δυο ακόμα χαρακτηριστικά που δε το βοήθησαν να βγει στην αγορά: Το αυξημένο βάρος του και το αυξημένο κόστος του. Φυσικά, εξ αρχής ο σχεδιαστής του το προόριζε σαν τη ναυαρχίδα, το σύμβολο κύρους της Bmw, μια μοτοσυκλέτα αντίστοιχη των ακριβών αυτοκινήτων της περιόδου. Όμως η εταιρία έκρινε πώς το κόστος παραήταν μεγάλο για να έχει μια καλή εμπορική πορεία και το παρέπεμψε στις καλένδες…και τι καλένδες, καθώς ουδέποτε είχε παρουσιαστεί έστω σε μια έκθεση, ή ακόμα σε κάποιο μουσείο ως τώρα. Μέχρι και σε αρχεία της εποχής τoυ ειδικού τύπου, μόλις μια άντε δυο φορές είχε αναφερθεί. Το R7 μπήκε σε ένα κουτί, κάποια μέρη του χρησιμοποιήθηκαν σε άλλες μοτοσυκλέτες και το μηχανάκι τέθηκε σε μια μακρά αποθήκευση και σύντομα ξεχάστηκε, καθώς ο πόλεμος πλησίαζε και οι ανάγκες επιστράτευσαν τις γραμμές παραγωγής της BMW στη παραγωγή πολεμικών μοτοσυκλετών.

bmw r7 1934 image

Μέσα στο κουτί του έμεινε ως το 2005, τον Ιούνιο του οποίου ανοίχτηκε και αποκάλυψε το ξεχασμένο R7, σε γενικά καλή κατάσταση, τηρουμένων των αναλογιών και κατά 70% ολοκληρωμένο. Μέχρι τότε εικαζόταν πώς είχε χαθεί ή διαλυθεί. Υπήρχαν μέρη ασφαλώς που είχαν υποστεί διαβρώσεις ή είχαν σκουριές, αλλά η BMW Classic αποφάσισε να το ανακατασκευάσει πλήρως σε βαθμό 100% λειτουργικότητας. Στο project ενεπλάκησαν διάφορα συνεργεία BMW, μηχανικοί με μεγάλη εμπειρία σε κλασσικές μοτοσυκλέτες (Hans Keckeisen-περιφερειακά, Armin Frey-κινητήρας ως επικεφαλής τεχνικών ομάδων). Τα χέρια των μαστόρων έλυσαν τα γνήσια σχέδια που βρέθηκαν στα αρχεία της BMW.

Ιδίως ο κινητήρας είχε υποστεί άσχημες διαβρώσεις, εν μέρει λόγω διαρροής υγρών από τη μπαταρία. Ότι μπορούσε να βρεθεί από ανταλλακτικά συμβατά μπήκε, άλλα ανακατασκευάστηκαν και άλλα δημιουργήθηκαν εκ του μηδενός χειροποίητα. Το κιβώτιο ανακατασκευάστηκε κομμάτι-κομμάτι και τα ηλεκτρικά φυσικά από το 0 ξανά.

bmw r7 1934

Τα φτερά είχαν υποστεί μεγάλες ζημιές και απαίτησαν μπόλικη εργασία, ενώ το πλαίσιο απαίτησε πάρα πολύ δουλειά, ώστε να στηρίξει σωστά το μοτέρ πάλι και να δουλεύει όπως πρέπει.

Όπως αντιλαμβάνεστε, τόσο η εργασία όσο και το κόστος της είχαν μεγάλες απαιτήσεις σε ανθρώπους και πόρους και αν δεν είχε επίσημη στήριξη, πιθανόν να μην είχαμε φτάσει στο τελικό αποτέλεσμα, του να κυκλοφορήσει στους δρόμους ξανά 70 χρόνια με όλη της τη μεγαλοπρέπεια, όπως το 1934, κλέβοντας ακόμα και τώρα τη παράσταση στα σόου και ράλλυ κλασσικών μοτοσυκλετών που συμμετέχει στο εξωτερικό, ή στο μουσείο στο Μόναχο όπου ξεκουράζεται τον υπόλοιπο καιρό.

Έστω και 80 χρόνια μετά, το R7 κυκλοφορεί ξανά περήφανο στο φως της ημέρας και η art deco μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει έναν άξιο εκπρόσωπο της κινήματος σήμερα.

bmw r7 1934 ride

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.