H ιστορια των αγωνων Grand Prix

Οι αγώνες ταχύτητας αποτελούσαν πάντα πόλο έλξης για τους μοτοσυκλετιστές και αφορμή για τη παρουσίαση διαφόρων μηχανών,από racing replicas εως cafe racers.Εδώ θα διαβάσετε το πρώτο μέρος μιας συνοπτικής,αλλά περιεκτικής ανασκόπησης!

Ο θεσμός καθ’αυτός,ξεκίνησε το 1949,παρ’όλο που οι σχετικές ανακοινώσεις περί του πρωταθλήματος είχαν γίνει από το 1938.Η μεσολάβηση του Β’ Π.Π. όμως και η επακόλουθη έλλειψη καύσιμων,αλλά και η αναδιοργάνωση της Ευρώπης μας φέρνουν το ’49 στο ISLE OF MAN,που εκείνα τα χρόνια αποτελούσε μέρος του θεσμού.Από τις 10 πίστες που φιλοξένησαν εκείνο το πρώτο πρωτάθλημα,εκείνη που παραμένει μέχρι τις μέρες μας είναι η Monza και το Assen!

125cc, 250cc, 350cc & 500cc ήταν οι κατηγορίες κυβικών,με τα τελευταία να χαρακτηρίζονται “Queen Class”!!Είμαστε σε χρόνια αγωνιστικά πριν σκάσουν μύτη οι Ιάπωνες,οπότε οι ευρωπαϊκές εταιρίες κυριαρχούν-AJS,moto guzzi,Veloccette & Mondial.
Tα sidecars ήταν μια κατηγορία μόνα τους,στα 600 cc,που το ’51 έγιναν 500 ενώ οι σχετικοί αγώνες ήταν μέρος των motogp επίσημα έως το 1996,μιας και από την επόμενη χρονιά έγιναν ανεξάρτητο πρωτάθλημα!!!

H δεκαετία του 1950 σημαδεύτηκε από τη κυριαρχία των ιταλικών εταιριών Mondial, Moto Guzzi, Gilera & MV Agusta,μιλώντας για τη κορυφαία κατηγορία.Η τελευταία μάλιστα,κατέκτησε σερί το πρωτάθλημα σε 3 κατηγορίες από 1958 έως και το 1960,ενώ η κυριαρχία της στα 500αρια ήταν από το 1958-1974 συνεχής!!!!Η Norton ήταν η μόνη βρετανική εταιρία που κατάφερε να ανταγωνιστεί τους Ιταλούς και να κερδίσει τίτλους την ίδια περίοδο.

Η δεκαετία του ’60 ήταν μια περίοδος αλλαγών για τους αγώνες και ουσιαστικά η αυτή που οδήγησε τους αγώνες στη σημερινή μορφή τους.Στο παιχνίδι μπαίνουν και οι Ιάπωνες,Honda, Suzuki & Yamaha,κερδίζοντας μάλιστα και τίτλους στα 125,250 & 500,ακόμα και στη νέα τότε κατηγορία των μονοκύλινδρων 50 cc,όπου αρίστευσε η Suzuki.Παρ’όλα αυτά,με τη φούρια που μπήκαν έφυγαν,καθώς το ολοένα και αυξανόμενο κόστος συμμετοχής (μερικά πράγματα δεν αλλάζουν…) κατέστη απαγορευτικό για τις νέες εταιρίες και η δεκαετία τελειώνει με παρούσα μόνο τη Yamaha.

Εν’όψει της…μεγάλης φυγής,νέοι κανονισμοί,περιόριζαν & υποχρέωναν σε δικύλινδρα τα 125cc & 250cc και τετρακύλινδρα τα 350 & 500,καθιστώντας δυνατή την επιστροφή των αποχωρήσαντων.

Σε αυτή τη δεκαετία το άστρο του Giacomo Agostini έλαμψε,ο οποίος με το Agusta του θεωρείται ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του θεσμού,κερδίζοντας 10 απο τους συνολικά 15 τίτλους του σε 5 συνεχόμενες σεζόν,με τίτλους στα 350 & 500 κ.εκ.Μη ξεχνάτε πώς ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή οι αγωνιζόμενοι και <<κατεβαίνουν>> σε περισσότερες από μια κατηγορίες.

Επίσης ο Mike Hailwood,o οποίος λατρευεται σαν θεός στην Αγγλία,κέρδισε 9 τίτλους σε διάφορες κατηγορίες και αυτός και θεωρείτο ο μεγάλος ανταγωνιστής του Agostini,έχοντας μυθικές κόντρες,πόσο μάλλον όταν βρίσκοταν για κάποιια χρόνια και οι 2 υπό τη σκέπη της MV AGUSTA.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.