Fifty Nine Club

Ποια είναι η σχέση του μεγαλύτερου, σήμερα, κλαμπ μοτοσυκλέτας, των μηχανόβιων rockers και δυο καθολικών ιερέων; Η απάντηση στο άρθρο που ακολουθεί….

Όλα άρχισαν το 1959,όταν ο πάτερ John Oates,το δημιούργησε.
Η ιδέα πίσω από τη δημιουργία ήταν η προσέγγιση της τοπικής νεολαίας και ιδιαίτερα αυτών με προβλήματα, οικογενειακά, κοινωνικά κλπ.
Επειδή προφανώς πολλοί νέοι, λίγο πολύ είχαν πάρε-δώσε με μηχανάκια, η λέσχη επικεντρώθηκε στους δύο τροχούς από την ίδρυσή της!


Πολύ σύντομα, παρέδωσε τα σκήπτρα στους ιερείς Graham Hullett, William Shergold,που έδωσαν μεγάλη δυναμική στη λέσχη. Είναι αυτοί που θεωρούνται κατ’ουσία οι ιδρυτές του Fifty Nine Club.

Oι ίδιοι ήταν μοτοσυκλετιστές και μπορούσαν να προσεγγίσουν τους νέους πιο εύκολα. Δε δίστασαν να πάνε και στο Ace cafe , ώστε να προμοτάρουν το νεοσύστατο κλαμπ. Μάλιστα, μοίραζαν διαφημιστικά φυλλάδια, παρουσιάζοντας το ως εκκλησιαστική υπηρεσία για μοτοσυκλετιστές! Έλεγαν μάλιστα πώς ήταν καλοδεχούμενοι, τις Κυριακές, μετά τη λειτουργία, να πάνε στην εκκλησία να ευλογήσουν τα μοτόρια τους! Αλήθεια, πόσο μπροστά από την εποχή τους ήταν;

Το παράδοξο της υπόθεσης ήταν πώς η η προσπάθεια των ιερέων δε πήγε χαμένη και αναβάτες άρχισαν να μαζεύονται τις Κυριακές στην εκκλησία όπου λειτουργούσαν οι ιερείς, πριν τις βόλτες τους!



Σύντομα κατέστη η ανάγκη ενός χώρου αποκλειστικά για τις ανάγκες της λέσχης,καθώς άρχισε να μαζεύει κόσμο.
Παρακινούμενος αρχικά από περιέργεια ο κόσμος, μια και ήταν κάτι πρωτάκουστο, στη συνέχεια διατήρησε μόνιμους θαμώνες που αυξάνονταν με μεγάλους ρυθμούς.
Η δημοσιότητα μάλιστα που του έδωσαν οι εφημερίδες, κίνησε ακόμα περισσότερο κόσμο να επισκεφτεί τη λέσχη και να δει με άλλο μάτι τους μηχανόβιους , που συνήθως ήταν στο μάτι του κυκλώνα, λόγω των αψιμαχιών με τους mods. Εκεί, έβρισκαν μια καλή ευκαιρία να πειράξουν τις μοτοσυκλέτες τους,να παίξουν μπιλιάρδο, να ακούσουν τις αγαπημένες τους μουσικές και το σημαντικότερο, να μείνουν μακρυά από φασαρίες!
Σημειώστε, πώς στα εγγεγραμμένα μέλη συνυπήρχαν μέλη κυρίως rockers, αλλά και και κάποιοι mods,σε μια προσπάθεια των δυο ηγετών να αμβλύνουν τα πάθη και να επικεντρώσουν το ενδιαφέρον των μελών τους γύρω από ένα κοινό σημείο: τις μοτοσυκλέτες!
Το επιτύγχαναν εν μέρει, αν και για παν ενδεχόμενο, οι δυο <<αντίπαλοι>> μαζευόταν σε ξεχωριστά μέρη συνήθως.
Για να δώσουν διέξοδο στην επιθετικότητα κάποιων από τα μέλη τους λοιπόν, υιοθέτησαν τη διοργάνωση διαφόρων σπορ. Έτσι, διασφάλιζαν πώς δε θα ξέσπαγε ο ένας στο άλλο…η λέσχη έβγαινε κερδισμένη, η ευγενής άμιλλα μάλλον όχι!!!
Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που το κλαμπ ήταν σπόνσορας σε διάφορους αγώνες και ράλλυ, από το Isle of Man,ως τη Σκοτία.


Η φήμη έφερε στο κατώφλι της και εξέχοντα μέλη της βρετανικής κοινωνίας. Διάφοροι αγωνιζόμενοι,διάσημοι και μουσικοί που είχαν σαν κοινό παρανομαστή τη μοτοσυκλέτα έγιναν μέλη του. Μάλιστα τη δεκαετία του 60 ήταν η μεγαλύτερη λέσχη της Μ.Βρετανίας , με πάνω από 20.000 μέλη από όλη την Ευρώπη! Ακόμα μεγαλύτερη αίγλη έδωσε το 1968 η προβολή της απαγορευμένης ταινίας The wild one , με τον Μάρλον Μπράντο,που είχε λογοκριθεί από το BBC ήδη από το 1953,που είχε βγει!
Ο πάτερ Graham Hullett υποστηρίζει πως η επιτυχία του κλαμπ ήταν η παντελής έλλειψη κανόνων μέσα του.
Απλά μοτοσυκλέτες και rock’n’roll!


Πολύ αργότερα, ενώ το ρεύμα των rockers είχε κάνει το κύκλο του, η λέσχη διατήρησε επαφές με τη κίνηση Rocker Reunion της δεκαετίας του ’80, που είχε σκοπό να διατηρήσει ζωντανή τη κουλτούρα αυτή! Κράτησε και το Fifty Nine Club ζωντανό όμως , με αποτέλεσμα σήμερα να απαριθμεί 30.000 μέλη περίπου παγκοσμίως, να έχει παραρτήματα σε άλλες χώρες και να συνεχίζει τη πορεία του στο χρόνο!
Δυστυχώς, στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012,απεβίωσε και ο πάτερ Graham,ακολουθώντας στο, σίγουρα μοτοσυκλετιστικό, παράδεισο τον πάτερ Shergold, που έφυγε το 2009. Σήμερα, μόλις 2 μέλη του έχουν απομείνει από την αρχική σύνθεση εν ζωή…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.